Recenzje ponad 2000 albumów. Klasyka, Jazz, Blues, Rock, Pop.

Iwona GLINKA

Two Minutes

WEEZDOB COLLECTIVE
Star Cadillac

Piotr WOJTASIK
To Whom it May Concern
(2018)

Judith LORICK
The Second Time Around
(2018)

Mike BOGLE Trio
Dr.B!
(2018)

Juliusz Łuciuk
Choral Works
(2018)

Blog > Komentarze do wpisu

Fee STRACKE: Instrumental Chairs /2018/

Teetisch; Kaffeehausstuhl; Seamless Steel; Freischwinger; Boston Loveseat; Flughafenstuhl; Baukastenmobel; Die Ameise; Windsor Chair; Ulmer Hocker 1-3; Wunderhocker; Teetisch (zusammengeklappt).

Styl gry pianistki i kompozytorki Fee Stracke charakteryzuje się wyjątkowym brzmieniem i frazowaniem. Jej muzykę poznała Europa dzięki płycie ''Vertreibung aus dem Paradies -New Tunes'' nagranej z własnym kwintetem w roku 2011. Artystka jest współpracownikiem kompozytorki i dyrygentki Hazel Leach, z której orkiestrą koncertuje występując w różnych rejonach Europy. Fee Stracke znamy m.in. z omawianych przeze mnie w tym miejscu płyt: The Composers' Orchestra Berlin "Free Range Music" (2014),  Hazel Leach - C.O.B. "Postcard Collection" (2018) i przede wszystkim ze znakomitego albumu "10 nach 10" (2013), nagranego w duecie z saksofonistą Alexandrem Beierbachem. W październiku 2018 roku nakładem wytwórni Unit Records ukazała się płyta "Instrumental Chairs", nagrana przez pianistkę wraz z gitarzystą Danielem Meyerem, kontrabasistką Berit Jung i perkusistą Hampusem Melinem.
Zadziwiające jest z jakich źródeł czerpią dziś natchnienie i inspirację muzycy jazzowi i jak wyśmienitym okazać się może tego efekt. Do nagrania koncepcyjnej płyty "Instrumental Chairs" ("Instrumentalne krzesła"), niemiecką pianistkę zainspirowały koncepcje projektantów mebli użytkowych, takich jak krzesła czy biurka, ich rozmiary, materiały i kształty. Powstała w ten sposób muzyka stanowi rodzaj ścieżki dźwiękowej opartej na pracy projektantów designerskich mebli (m.in. Erich Brendel, Wera Meyer-Waldeck czy Michael Thonet). Filozofia przyświecająca nagraniu takiej właśnie płyty może okazać się początkowo trudna do zaakceptowania przez konserwatywnych miłośników współczesnego europejskiego jazzu. Wątpliwości rozwiewa jednak uruchomienie płyty w odtwarzaczu i oddanie się zawartej na niej muzyce. Kompozycje skonstruowane są według zasad łączących muzykę z projektami mebli, a więc dużo jest w nich powtarzanych wzorców i elementów pod postacią poszczególnych warstw, dostosowanych do wyznaczonych projektem parametrów.
Mimo włączenia do instrumentarium gitary elektrycznej (znakomity Daniel Meyer), "Instrumental Chairs" odbieramy jako bardzo akustyczny album. W utworach odnajdziemy zarówno dużo zaraźliwych melodii, jak mocno zaakcentowanego rytmu, na którym opierają się poszczególne kompozycje.
Z jednej strony: melancholia, liryzm i ciepło, z drugiej: powstała niczym na desce projektanta, dopracowana muzycznie funkcjonalność każdego zastosowanego dźwięku, jego wysokość i brzmienie.
Pomijając ciężar koncepcji całego albumu; w przypadku "Instrumental Chairs" mamy do czynienia z bardzo intelektualnym europejskim jazzem z najwyższej półki. To doskonała okazja do zapoznania się z muzyką wszechstronnej niemieckiej artystki, przez tych dla których jej nazwisko nie było dotąd znane. Dla pozostałych: możliwość odkrycia ogromnego potencjału twórczego Fee Stracke w ramach znakomitego autorskiego projektu.
Album ukazał się 5 października 2018.

Robert Ratajczak

o płycie przeczytasz również: TUTAJ

 

Fee STRACKE: Instrumental Chairs
CD 2018, Unit Records UTR 4863

program:
  1. Teetisch
  2. Kaffeehausstuhl
  3. Seamless Steel
  4. Freischwinger
  5. Boston Loveseat
  6. Flughafenstuhl
  7. Baukastenmobel
  8. Die Ameise
  9. Windsor Chair
10. Ulmer Hocker 1
11. Ulmer Hocker 2
12. Ulmer Hocker 3
13. Wunderhocker
14. Teetisch (zusammengeklappt)

personel:
Fee Stracke - fortepian
Daniel Meyer - gitara
Berit Jung - kontrabas
Hampus Melin - perkusja

 

opis innej płyty Fee Stracke:

 

czwartek, 29 listopada 2018, longplay_2010
Tagi: s jazz

Polecane wpisy