Recenzje ponad 2000 albumów. Klasyka, Jazz, Blues, Rock, Pop.

Iwona GLINKA

Two Minutes

WEEZDOB COLLECTIVE
Star Cadillac

Piotr WOJTASIK
To Whom it May Concern
(2018)

Judith LORICK
The Second Time Around
(2018)

Mike BOGLE Trio
Dr.B!
(2018)

Juliusz Łuciuk
Choral Works
(2018)

Blog > Komentarze do wpisu

Kamasi WASHINGTON: Harmony of Difference /2017/

Difference: Desire, Humility, Knowledge, Perspective, Integrity; Harmony of Difference: The Truth.

Kamasi Washington to postać wywołująca w ostatnim czasie mnóstwo emocji wśród miłośników muzyki jazzowej. Ten 37-letni, urodzony w Los Angeles saksofonista i kompozytor jeszcze do niedawna był wziętym muzykiem sesyjnym, z którego usług korzystali m.in. Stanley Clarke i Gerald Wilson. W roku 2015 artysta szturmem wdarł się na jazzowy top, 3-płytowym albumem "Epic", przyjętym entuzjastycznymi recenzjami, który okazał się również ogromnym sukcesem komercyjnym. Krytycy porównujący Washingtona do legendarnego Johna Coltrane'a, uznali album za najważniejsze dotychczasowe wydarzenie jazzowe stulecia.
Kolejnym wydawnictwem jakie dotarło do nas od Kamasi Washingtona jest płyta "Harmony Of Difference". Ten zaledwie 31-minutowy album zawiera muzykę przygotowaną z myślą o biennale w nowojorskim Whitney Museum of American Art, dotyczącym różnic społecznych i kulturowych. Sam artysta ideę stworzenia tej konceptualnej suity określa jako "balansowanie pomiędzy podobieństwami i różnicami w celu stworzenia harmonii między osobnymi melodiami".
Pierwsza strona longplaya to 5 połączonych z sobą utworów utrzymanych w konwencji jazzu, soulu i rocka. Znajdziemy tu elementy hard bopu, funku i muzyki latynoamerykańskiej. Następujące po sobie motywy ujmują lekkością i łatwo przyswajalną melodyką, a całość zachwyca bardzo bogatą orkiestrową aranżacją. Każdy z utworów został zilustrowany przez siostrę saksofonisty (odpowiedzialną także za projekt graficzny okładki), Amani Washington, a wszystkie obrazy stworzyły jedną całość przedstawiającą abstrakcyjny wizerunek twarzy. Dzięki dołączonej do płyty książeczce mamy okazję obejrzeć reprodukcję każdego z obrazów.
Podobnie jak szósty obraz Amani, powstała druga strona płyty zatytułowana "Truth". To rodzaj wariacji na temat wcześniejszych utworów przetworzonych w nową, nagraną z orkiestrowym rozmachem i udziałem 9-osobowego chóru, monumentalną i uduchowioną niczym "A Love Supreme",  całość.
Kamasi Washington otoczył się muzykami doskonale odczytującymi jego intencje i dźwiękową koncepcję, skład zespołu opierając na współtworzonych wcześniej przez niego formacjach: Young Jazz Giants i West Coast Get Down, której styl krytycy muzyczni określali: "niewiarygodną kombinacją modalnego jazzu, romantycznej europejskiej muzyki klasycznej i death metalu". Warto wymienić w tym miejscu pianistę Camerona Gravesa, którego świetną płytę "Planetary Prince" (2017) nagraną z udziałem Washingtona, poznaliśmy kilka miesięcy wcześniej.
Muzyka zachwyca klimatem i specyficzną atmosferą, łącząc w sobie elementy ambitnego jazzu z przyswajalną melodyką, dostępną również dla  miłośników szeroko rozumianej muzyki popularnej. Kamasi Washington przekraczając wszelkie granice i przełamując stereotypy, swą muzyką definiuje zupełnie nową jakość jazzu.
W zakresie bazy stereo płyta winylowa brzmi zadowalająco, umożliwiając dostrzeżenie każdego z rozstawionych pomiędzy głośnikami instrumentów. Ubogo natomiast wypada zakres tonów i dynamika nagrań, co wobec aranżacyjnego przepychu i bogatej instrumentacji, szczególnie doskwiera podczas słuchania. Do dość skromnie wydanej płyty dołączono małą książeczkę ze zdjęciami, reprodukcjami i niezbędnymi informacjami, oraz kod umożliwiający pobranie zawartości albumu w formacie mp3.
Longplay ukazał się 22 września 2017 roku.

Robert Ratajczak

__________________________________________________________________________

Kamasi WASHINGTON: Harmony of Difference
LP 2017, Young Turks YT171

str.A Difference:
1. Desire
2. Humility
3. Knowledge
4. Perspective
5. Integrity

str.B Harmony of Difference
1. Truth

personel:
Kamasi Washington - saksofon
Dontae Winslow - trąbka
Ryan Porter - puzon
Cameron Graves - fortepian
Brandon Coleman - instr. klawiszowe
Miles Mosely - kontrabas
Ronald Bruner Jr. - perkusja
Tony Austin - instr. perkusyjne
oraz:
Rickey Washington - flet
Terrace Martin - saksofon
Matt Haze - gitara
Nick Mancini - wibrafon
Thundercat - gitara basowa
Paul Cartwright, Chris Woods, Jen Simone, Tylana Renga - skrzypce
Molly Rogers, Andrea Whitt - altówka
Peter Jacobson, Artyom Manukyan - wiolonczela
chór: Thalma De Freitas, Taylor Graves, Doctor Dawn Norfleet, Patrice Quinn, Jimetta Rose Smith, Dexter Story, Dustin Warren, Steven Wayne, Mashica Winslow

__________________________________________________________________________

poniedziałek, 04 grudnia 2017, longplay_2010
Tagi: jazz w

Polecane wpisy