Recenzje ok. 2000 albumów. Klasyka, Jazz, Blues, Rock, Pop.

JAZZ

Polski Jazz

KLASYKA

Blues, Rock

POP

PŁYTY: A - Z:
_____________________________
Blog > Komentarze do wpisu

CZERWONO-CZARNI: 17 000 000 /1967/

Siedemnaście milionów; Miłość sprzed lat; To nie moja wina; Cygańska wróżba; Nie o tobie dzisiaj myślę; Wilhelm Tell - Beat; Kwiatki; Będziesz tylko w tej piosence; Nie wystarczy zamknąć drzwi; Bądź poważny choć raz; Trochę dobrze, trochę źle; Pozwólcie śpiewać ptakom; Big-beatland.

W roku 1967 podobnie jak Czerwone Gitary tak i Czerwono-Czarni poszczycić się mogli wydaniem już drugiej płyty długogrającej. Longplay "17 000 000" swój tytuł zawdzięcza napisanej przez Jerzego Millera piosence otwierającej album. W pierwszej połowie lat 60-tych zespół stanowił w Polsce prawdziwy ewenement będąc tak naprawdę obok Niebiesko-Czarnych bezkonkurencyjną grupą rock'n'rollową (choć wówczas nad Wisłą funkcjonowały terminy: big beat i mocne uderzenie). Warto pamiętać, że najpopularniejsza z kolorowych grup: Czerwone Gitary zawiązała się dopiero w 1965 roku, a debiutancka EP-ka Czerwono-Czarnych ujrzała światło dzienne już w roku 1961, a więc zanim świat odkrył Beatlesów i Rolling Stones! Wymownym jest fakt, że ta właśnie grupa suportowała słynny występ drugiej z wymienionych grup brytyjskich w warszawskiej Sali Kongresowej w 1967 roku.
Czerwono-Czarni to przede wszystkim zespół instrumentalny, który wokalistów dobierał indywidualnie do każdej z piosenek. Stąd na płycie "17 000 000" aż pięć różnych głosów: Karin Stanek, Jacek Lech, Katarzyna Sobczyk, Toni Keczer i Henryk Fabian. Dla części wokalistów udział w nagraniach i koncertach pionierskiego zespołu big beatowego okazał się prawdziwą trampoliną ku solowym karierom.
Z perspektywy czasu dwa pierwsze longplaye Czerwono-Czarnych mimo różnych składów zdają się być bardzo do siebie podobne. Odmienne preferencje poszczególnych wokalistów sprawiają wrażenie składanki. Także na obu płytach zespół pozwolił sobie na rock'n'rollowe transkrypcje utworów klasycznych; na pierwszej płycie był to "Lot trzmiela" Rimskiego-Korsakowa, na tym krążku wariacja na temat Rossiniego: "Wilhelm Tell - Beat". Stylistyczny przełom nastąpił dopiero na wydanej rok później niecodziennej płycie "Msza beatowa: Pan przyjacielem moim", do dziś postrzeganej jako jeden z najciekawszych polskich albumów lat 60-tych. Niestety był to tzw. "łabędzi śpiew" zespołu, którego działalność w późniejszych latach ograniczała się zaledwie do akompaniowania popularnym gwiazdom piosenki.
W latach 80-tych dwa pierwsze longplaye zespołu wznowiono w wersji stereo na płytach winylowych w ramach serii "Z archiwum polskiego beatu".

Robert Ratajczak
(albumy 1967)

______________________________________________________________________

CZERWONO-CZARNI: 17 000 000
LP 1967, Polskie Nagrania "Muza" XL 0458 / SX 2199

program:
str.A
 1. Siedemnaście milionów
 2. Miłość sprzed lat
 3. To nie moja wina
 4. Cygańska wróżba
 5. Nie o tobie dzisiaj myślę
 6. Wilhelm Tell - Beat
str.B
 7. Kwiatki
 8. Będziesz tylko w tej piosence
 9. Nie wystarczy zamknąć drzwi
10.Bądź poważny choć raz
11.Trochę dobrze, trochę źle
12.Pozwólcie śpiewać ptakom
13.Big-beatland

personel:
Tadeusz Mróż - gitara
Klaudiusz Maga - organy, śpiew
Henryk Zomerski - gitara basowa
Ryszard Gromek - perkusja
oraz:
Karin Stanek, Jacek Lech, Katarzyna Sobczyk, Toni Keczer, Henryk Fabian - śpiew

______________________________________________________________________

niedziela, 07 maja 2017, longplay_2010
Tagi: C Pop albumy 1967
e-mail: longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy