Recenzje ponad 2000 albumów. Klasyka, Jazz, Blues, Rock, Pop.

Iwona Glinka
Anna Sikorzak-Olek
Adam Eljasinski

Gimel 1
PREMIERA 21 WRZEŚNIA 2018

Corneliu Dan Georgescu
Model Mioritic
(2018)

Octavian Nemescu
Apokatastatis
(2018)

Radosław Sobczak
Paderewski Piano Works
(2018)

Radosław Sobczak
Karol Szymanowski Piano Music
(2018)

Adam MAKSYMIENKO
Reminescence Of The Future
(2018)

Blog > Komentarze do wpisu

Anna WRÓBEL: Choralis Passeris /2015/

Mieczysław Karłowicz: Serenada; Witold Maliszewski: Suita op. 20; Antoni Stolpe: Scena dramatyczna; Krzysztof Herdzin: Choralis Passeris; Piotr Wróbel: Moliendo cafe, fantazja wenezuelska.

Od roku 1986 wybitny kompozytor i wiolonczelista Andrzej Wróbel (profesor Akademii Muzycznej im. F.Chopina w Warszawie) kieruje zespołem Camerata Vistula, specjalizującym się w wykonywaniu dzieł światowej kameralistyki powstałych od epoki baroku aż do współczesności. Niejednokrotnie w repertuarze zespołu znajdziemy stosunkowo rzadko prezentowane i niesłusznie zapomniane kompozycje, jak choćby utwory Józefa Nowakowskiego czy Antoniego Stolpego. Dzięki współpracy Camerata Vistula z wybitnymi współczesnymi kompozytorami, zespół nierzadko podejmuje się prawykonań powstających współcześnie utworów.
Całą gamę kameralnych rozmaitości w doskonałej interpretacji Camerata Vistula znajdziemy na płycie wydanej przez przodującą w dziedzinie muzyki klasycznej wytwórnię DUX, zatytulowanej: "Choralis Passeris". Swój nie pozbawiony humoru tytuł ("Chór Wróbli") album zawdzięcza faktowi, iż poza grającymi na wiolonczelach Andrzejem Wróblem i Elżbietą Piwkowską-Wróbel, oraz kompozytorem Piotrem Wróblem, którego utwór kończy płytę, rolę solistki powierzono córce Profesora - wiolonczelistce Annie Wróbel, jaką znamy choćby z doskonałych wykonań dzieł Aleksandra Kulikowskiego zamieszczonych na dwupłytowych albumach: "Utwory instrumentalne / Pieśni" (2007) i "Koncerty" (2014). Anna Wróbel już od dobrych kilku lat zdobywa uznanie na scenach całego świata stając się artystką powszechnie rozpoznawalną w środowisku melomanów. Warto przypomnieć, iż w roku 2007 młoda wiolonczelistka dostąpiła zaszczytu przyjęcia w poczet elitarnej Latynoamerykańskiej Akademii Wiolonczelowej.
Na płycie "Choralis Passeris" znajdziemy zgrabnie zestawiony recital, począwszy od XIX-wiecznej "Serenady" na wiolonczelę i kwintet smyczkowy Mieczysława Karłowicza, a zakończywszy na przygotowanej przez brata wiolonczelistki - Piotra Wróbla z myślą o tej właśnie płycie, kompozycji: "Moliendo cafe, fantazja wenezuelska".
Otwierająca album, wzruszająca i ujmująca czarowną melodią: "Serenada" Mieczysława Karłowicza jest rodzajem wyjątkowego skarbu przekazywanego kolejnym pokoleniom. W 1896 roku, 20-letni wówczas kompozytor napisał tę miniaturę dla poznanego w Berlinie wiolonczelisty Zygmunta Butkiewicza, który po latach został nauczycielem Arnolda Rezlera, który z kolei nauczał Andrzeja Wróbla. Gdy dziś opracowując "Serenadę" na wiolonczelę i kwintet smyczkowy, Andrzej Wróbel powierza główne partie swej córce, czyni ją tym samym "prawnuczką" adresata utworu. 
Czteroczęściowa "Suita op.20" na wiolonczelę i kwintet smyczkowy Witolda Maliszewskiego pochodzi już z XX wieku. Nietypowa konstrukcja utworu składa się kolejno ze zwiewnej arii, sentymentalnej serenady, romansu i walca.
Najstarszym utworem na "Choralis Passeris" jest odnaleziona w 2004 roku przez Andrzeja Wróbla, powstała jeszcze w latach 60. XIX wieku: "Scena dramatyczna", zmarłego w wieku 21 lat kompozytora romantycznego - Antoniego Stolpego (ucznia Stanisława Moniuszki). Zamieszczone na tej płycie 14-minutowe nagranie jest najprawdopodobniej pierwszą rejestracją tej, posiadającej ogromny ładunek emocji, zapomnianej kompozycji.
Drugą część płyty wypełniają dwa rozbudowane do kilkunastu minut, utwory dedykowane Annie Wróbel przez współczesnych kompozytorów.
Twórcą pierwszego z nich jest wszechstronny Krzysztof Herdzin, doskonale radzący sobie zarówno na scenie jazzowej, jak i w obrębie muzyki klasycznej. Jego "Choralis Passeris" (jaka posłużyła za tytuł całego albumu) to nawiązująca w swej estetyce do liturgicznego śpiewu, kompozycja o medytacyjnym charakterze, silnie usytuowana w estetyce muzyki średniowiecza.
Album kończy nasycone klimatem flamenco: "Moliendo cafe, fantazja wenezuelska" na wiolonczelę i kwintent smyczkowy, skomponowana w 2007 roku przez Piotra Wróbla, a pierwszy raz wykonana przez Annę Wróbel w roku 2010 w Wenezueli wraz z zespołem Camera Vistula.
Album "Choralis Passeris" to 70 minut kunsztownie opracowanych utworów kameralnych, mimo iż pełnych wykwintnej wirtuozerii, to nie pozbawionych przez to wyjątkowego wdzięku i ulotności, jakie bezwzględnie oczarują nawet najbardziej wybrednego słuchacza.
Album ukazał się w maju 2015 roku.

Robert Ratajczak

o płycie przeczytasz również: TUTAJ

plytę kupisz: TUTAJ

____________________________________________________________________

 

Anna WRÓBEL: Choralis Passeris /CD 2015, DUX 1220/

program:
1. Mieczysław Karłowicz: Serenada
Witold Maliszewski: Suita op. 20:
2. I Aria
3. II Serenada
4. III Romance
5. IV Valse
6. Antoni Stolpe: Scena dramatyczna
7. Krzysztof Herdzin: Choralis Passeris
8. Piotr Wróbel: Moliendo cafe, fantazja wenezuelska

personel:
Anna Wróbel - wiolonczela
Camerata Vistula:
Andrzej Gębski, Maria Machowska - skrzypce
Grzegorz Chmielewski - altówka
Radosław Nur - kontrabas
oraz:
Elżbieta Piwkowska-Wróbel, Andrzej Wróbel - wiolonczela

_____________________________________________________________________

Istniejąca od 1992 roku firma fonograficzna DUX to dziś jedna z najbardziej prestiżowych wytwórni płytowych specjalizujących się w publikacji nagrań muzyki klasycznej. Płyty ze znakiem firmowym DUX charakteryzują się najwyższą jakością dźwięku i wyjątkowo staranną edycją, a publikowane nagrania skrupulatnie dokumentują to co najbardziej wartościowe we współczesnej muzyce klasycznej.

opisy innych tytułów z katalogu DUX:

                           

poniedziałek, 08 czerwca 2015, longplay_2010
Tagi: w

Polecane wpisy