Recenzje ponad 2000 albumów. Klasyka, Jazz, Blues, Rock, Pop.

Iwona GLINKA

Two Minutes

WEEZDOB COLLECTIVE
Star Cadillac

Piotr WOJTASIK
To Whom it May Concern
(2018)

Judith LORICK
The Second Time Around
(2018)

Mike BOGLE Trio
Dr.B!
(2018)

Juliusz Łuciuk
Choral Works
(2018)

Blog > Komentarze do wpisu

Peter Van HUFFEL's GORILLA MASK: Bite My Blues /2014/

Chained; What?!; Skunk; Bite My Blues; Broken Flowers; Fast & Flurious; Z.

Niemal równocześnie na rynku pojawiły się dwa albumy wszechstronnego kanadyjskiego saksofonisty Petera Van Huffela, znanego zarówno z odważnych projektów muzycznych, jak i kameralnego składu House of Mirrors. Pierwszy z nich to ''Boom Crane'' (2013 -z Michaelem Batesem i Jeffem Davisem), a drugi to kolejna płyta jego free jazzowego tria Gorilla Mask: ''Bite My Blues'' (2014).
Formację poza Van Huffelem tworzy basista Roland Fidezius oraz kompozytor, producent muzyczny i przede wszystkim obdarzony niezwykłą wyobraźnią muzyczną austriacki perkusista Rudi Fischerlehner.
Fischerlehner już jako nastolatek w latach 90-tych angażował się w rozmaite projekty muzyczne, oscylujące między improwizowaną muzyką eksperymentalną a rockiem, a w ubiegłym dziesięcioleciu dał się poznać jako leader i wyłączny twórca repertuaru kwartetu Pinx. Nagrane w tym składzie płyty: ''Pinx'' (2005) oraz ''milieu'' (2007) okazały się niezwykle dojrzałą wizytówką Rudiego Fischerlehnera, doskonale odnajdującego się w nasyconych improwizacjami utworach kreowanych wraz z trojgiem muzycznych przyjaciół. Podczas kolejnych lat swej muzycznej drogi, Rudi miał okazję współpracować m.in. z saksofonistką Ingrid Laubrock (znaną polskim miłośnikom jazzu choćby z Festiwalu Made In Chicago czy z doskonałej płyty ''Catatumbo'', 2011) oraz nagrać płytę wraz z cenionym gitarzystą Andreasem Willersem i saksofonistą Frankiem Paulem Schubertem pod szyldem Grid Mesh (''coordinates'', 2010) i wyśmienity album ''TAM'' (2013) wraz z gitarzystą Olafem Ruppem i puzonistą Matthiasem Mullerem.
Pod szyldem Gorilla Mask wszyscy trzej artyści dali już się poznać na pełnym wyjątkowej mocy albumie ''Howl!'' (2012), a wydany w czerwcu 2014 roku nakładem kultowej wytwórni Clean Feed album ''Bite My Blues'' zdaje się podążać w tym samym kierunku, znacznie jednak poszerzając stylistyczne spectrum o jeszcze większą dynamikę i siłę. Przede wszystkim Roland Fidezius zastąpił kontrabas na ''Bite My Blues'' elektryczną gitarą basową, kreując tym samym partie jeszcze bardziej agresywne i niejednokrotnie wręcz nasycone duchem rocka.
Przykładem świetnego, niemal punk rockowego podkładu dla szalonych partii altowych Van Huffela, niech będzie choćby trzeci utwór na płycie: ''Skunk'', gdzie Fidezius wraz z Fischerlehnerem stawiają doprawdy wyjątkowo ciężki fundament rytmiczny.
Z kolei blisko 12-minutowy utwór tytułowy dzięki przesterowanemu, brudnemu, bluesowemu riffowi gitary Fideziusa wyraźnie ociera się o estetykę hard rocka. W sumie gdyby saksofon altowy Petera Van Huffela zastąpić w tym przypadku gitarą elektryczną -moglibyśmy śmiało zdefiniować ''Bite My Blues'' jako stricte rockowy numer!
Szczególną uwagę przykuwa niemal elegijny w swym przekazie temat ''Broken Flower'' -poruszająca melodyka z jakby żalącego się nam saksofonu Van Huffela przeciwstawiona jest tu swobodnym impresjom basu oraz szalejącej perkusji w tle.      
Peter Van Huffel doskonale odnajduje się w każdej konwencji. Niezwykle agresywny sposób gry Alcisty pełen jest jednocześnie swego rodzaju duchowości (spod znaku Charliego Parkera i Erica Dolphy) emanującej prawdziwym uczuciem.
Album ''Bite My Blues'' nagrany podczas koncertów Gorilla Mask w lipcu 2013 roku w Toronto jest doprawdy wyjątkową płytą, po którą każdy otwarty na free jazzowe eksperymenty słuchacz zdecydowanie winien sięgnąć.

Robert Ratajczak

_____________________________________________________________________________________

Peter VAN HUFFEL's GORILLA MASK: Bite My Blues /CD 2014, Clean Feed/
Chained; What?!; Skunk; Bite My Blues; Broken Flowers; Fast & Flurious; Z.

skład:
Peter Van Huffel - saksofon
Roland Fidezius - gitara basowa, efekty
Rudi Fischerlehner - instr.perkusyjne

______________________________________________________________________________________

opisy innych płyt:

Peter Van Huffel:    Rudi Fischerlehner: 

piątek, 20 czerwca 2014, longplay_2010
Tagi: H g jazz

Polecane wpisy